Wykonawcy

Andrea Nosari

Andrea Nosari urodził się w 1972 roku w Città di Castello w prowincji Perugia. Obecnie mieszka w Bergamo. Studiował grę na gitarze w Instytucie im. Gaetano Donizettiego w Bergamo pod kierunkiem Giorgio Oltremariego. Studia ukończył z wyróżnieniem 1997 roku. Wkrótce potem rozpoczał samodzielną działalność koncertową. Ostatnio koncertował m.in. w Centrum Mozarta w Mediolanie, Centrum S. Filippo w Turynie, w Teatrze Fraschini w Pawii, w Centrum S. Bartolomeo, domu Alfredo Piattiego, klasztorze S. Francesco, w Akademii Carrara w Bergamo, w Teatrze Donizettiego w Bergamo i wielu innych instytucjach miejskich w prowincjach Mediolan i Bergamo. Występował jako solista z wieloma zespołami kameralnymi, jak również z orkiestrami, wykonując dzieła należące do różnych gatunków i epok (Bach, Sor, Giuliani, Villa Lobos, Pernambuco, Rodrigo, Ponce, Tansman, Fellegara, Piazzola, Brower, Castelnuovo Tedesco, Podera, Sauget, Colla i inni kompozytorzy od renesansu do współczesności). Studia uzupełniał biorąc udział w różnych kursach mistrzowskich, m.in. pod kierunkiem Davida Russela, Tilmana Hopstocka, Angelo Gilardiniego i Luigiego Biscaldiego. Jest również aktywny jako pedagog.
Wkrótce po ukończeniu studiów gitarowych rozpoczął studia kompozytorskie w tej samej uczelni, pod kierunkiem Vittorio Fellegary, Alberta Colli, Stefana Gervasoniego. Kontynuował je w Akademii Muzycznej w Biella u tegoż Alberta Colli. Uczestniczył w kursach kompozytorskich Azio Corghiego, Luigiego Verdiego, Giovanniego Guantiego, Sandro Cappelletty. Pod kierunkiem Azio Corghiego uzyskał dyplom w Akademii Chigiana w Sienie. Akademię w Biella ukończył pod kierunkiem Alberto Colli z najwyższym odznaczeniem Jest autorem utworów kameralnych na składy do10. instrumentalistów, jak również aranżacji muzycznych przeznaczonych dla teatru Donizettiego w Bergamo. Obecnie pracuje nad podręcznikiem kompozycji we współpracy z Akademią Biella. W 2008 roku otworzył sezon Mozartowski w Turynie krótkim utworem symfonicznym opartym na melodiach z Wesela Figara, zamówionym przez Orkiestrę Symfoniczną w Turynie. W tymże roku uzyskał III nagrodę w konkursie im. S. Prokofiewa w St Petersburgu. Jest także laureatem III nagrody w konkursie na utwór gitarowy zorganizowanym przez Accademia della Chitarra w Brescii. Był finalistą międzynarodowego konkursu na utwór symfoniczny im. Dimitrisa Mitropoulosa w Atenach. W 2010 roku otrzymał II nagrodę w międzynarodowym konkursie “Michele Pittaluga”. W następnym roku wygrał konkurs “Rosolino Toscano” w Pescara oraz otrzymał II nagrodę w Międzynarodowym Konkursie im. F. Liszta w Weimarze. Rok 2012 przyniósł mu zwycięstwo w konkursie „Lacrima”. W 2018 roku otrzymał I nagrodę w konkursie „Citta do Trento” za aranżacje utworów jazzowych oraz kompozycji D. Szostakowicza na orkiestrę młodzieżową. a ostatnio wygrał międzynarodowy konkurs “2agosto” w Bolonii, prezentując utwór na wiolonczelę, kontrabas elektryczny i orkiestrę. Kompozycja została wyemitowana przez radio i telewizję RAI Obecnie Andrea Nosari pracuje jako nauczyciel gry na gitarze w szkole I. C. Santa Lucia w Bergamo.

*

Kompozycja Andrei Nosariego Whale, Il canto del mare zdobyła III nagrodę w 6. Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. G. Bacewicz, zorganizowanym w 2019 roku przez Akademię Muzyczną im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi. Nagrodę przyznało jury pracujące pod przewodnictwem Zygmunta Krauzego. Utwór, skomponowany na wielką orkiestrę symfoniczną, nosi podtytuł „Symphonic poem in three movements based on Whale intonation” (poemat symfoniczny oparty na odgłosach wieloryba). Nie ma on nic wspólnego z modną obecnie muzyką rejestrującą na nośnikach autentyczny „pejzaż akustyczny” i przetwarzającą go przy użyciu najnowszych technologii elektroakustycznych. Kompozycja wykorzystuje naturalne dźwięki instrumentów wielkiej orkiestry symfonicznej. Kompozytor nawiązuje w niej do idei naśladowania natury w wersji bliskiej malarskiej, „wrażeniowej” muzyce Debussy’ego. Partytura Wieloryba – śpiewu morza została rozpisana na wielką orkiestrę z precyzją i rozmachem. Kompozytor przeznaczył instrumentom ich klasyczne role, tworząc muzykę frapującą subtelnymi odcieniami barw.

(md)

Menu