Wykonawcy

Rafał Ryterski

Rafał Ryterski – kompozytor, artysta multimedialny (autor instalacji, projektów dźwiękowych, kompozycji audiowizualnych), menadżer. Urodził się w 1992 roku w Gdyni. Synteza różnych stylów, z których czerpie, jest znakiem rozpoznawczym jego dzieł. W swojej muzyce wyróżnia trzy główne tendencje estetyczne: usterkę, hałas i idm. Chociaż nie stroni od pisania muzyki akustycznej, jest przyzwyczajony do korzystania z mediów elektronicznych i cyfrowych. Daje mu to możliwość poszukiwania nowych tożsamości dla instrumentów akustycznych. Oprócz komponowania zajmuje się także organizacją koncertów i edukacją muzyczną w zakresie nowej muzyki. Ukończył kompozycję ze specjalizacją multimedialną w Uniwersytecie Muzycznym F. Chopina w Warszawie (2017). Studiował u Krzysztofa Baculewskiego, Barbary Okoń-Makowskiej i Sławomira Wojciechowskiego. Od 2017 roku studiuje kompozycję w The Royal Academy of Music w Aarhus, w klasie Juliana Hodkinson, Simon Steen-Andersen i Niels Rønsholdt. Swoją edukację rozwija także na różnych kursach i sympozjach, np. w ramach programu Next Generation podczas Donaueschinger Musiktage (2016, 2017), letnich kursach muzycznych w Darmstadt (2017). Sam uczy kompozycji, projektowania dźwięku (sound designe) i technologii muzycznej. W latach 2017-2018 pracował jako kompozytor i specjalista w dziedzinie psychoakustyki w ramach projektu Nightly application. Jego muzyka była wykonywana przy wielu okazjach – na przykład na festiwalach Digitalna Rewolucja w muzyce (Warszawa, 2015), VI Dni Nowej Muzyki (Gdańsk, 2016), Licencje festiwalowe (Paryż, 2015), Warszawska Jesień (Warszawa 2016, 2017, 2018), Elementi (Kraków, 2017). Organizuje także duże imprezy muzyczne na własną rękę, np. koncert Atlas / Łąka (Warszawa, 2015m wspólnie z Chórem Akademickim Uniwersytetu Warszawskiego). W 2017 roku przygotował w Warszawie premierę własnej opery Anonymous.

*

Doppelgänger na 4 instrumenty, mechanizmy elektryczne oraz elektronikę (tytuł roboczy) to utwór-instalacja, hybrydowe dzieło elektroakustyczne, wykorzystujące instrumenty akustyczne, ich elektryczne przedłużenia w postaci zmechanizowanych automatów oraz dźwięki elektroniczne. Kompozytor od wielu lat bada za pomocą sztuki audiowizualnej pojęcie tożsamości, zarówno w znaczeniu muzycznym (pytania o gatunki muzyczne, tożsamość instrumentów, tożsamość wykonawców) jak i psychologicznym oraz socjologicznym (czym jest płeć, anonimowość, jak zmienia się nasze zachowanie w internecie itd.). Dzieło to wpisuje się w nurt owych poszukiwań, jednak korzysta z rzeczywistych, fizycznych (w przeciwieństwie do abstrakcyjnych kodów dźwiękowych czy też fenomenów psychologicznych) rozwiązań – wykonawcy są „rozszerzani” poprzez mechanizmy zainstalowane na dodatkowych instrumentach umieszczonych obok wykonawców. Sytuacja ta otwiera kompozytora na nowe sytuacje muzyczne, ale także znaczeniowe
– czy instrumentaliści są dzisiaj w ogóle potrzebni? A może maszyny pozwolą nam na dokonywanie niemożliwego, tym samym usuwając nasze ułomności? Zapewne nie uda się jednoznacznie odpowiedzieć na te pytania poprzez muzykę, jednakże ich postawienie jest pierwszym krokiem do ustalenia
granic, gdzie kończy się wykonawstwo, a zaczyna praca maszyn.

Rafał Ryterski

Menu